8 powszechnych objawów chorób przenoszonych drogą płciową, które łatwo przeoczyć: od bólów głowy po ból pleców

Test na obecność antykoagulantu toczniowego to badanie krwi stosowane w celu wykrycia przeciwciał antykoagulantu toczniowego we krwi. Pomimo nazwy, antykogulant toczniowy w większości przypadków nie jest związany z chorobą toczniem i nie powoduje problemów z krwawieniem. Przeciwnie, te przeciwciała mogą faktycznie zwiększać ryzyko tworzenia się zakrzepów krwi w żyłach i tętnicach. Test jest stosowany głównie w celu zbadania niewyjaśnionych zakrzepów krwi, nawracających poronień lub podejrzenia zespołu antyfosfolipidowego, stanu, w którym układ odpornościowy błędnie atakuje normalne białka we krwi.

Test na obecność antykoagulantu toczniowego jest zazwyczaj zlecany, gdy osoba miała niewyjaśnione zakrzepy krwi w nogach, płucach lub innych narządach, lub gdy kobieta doświadczyła wielokrotnych strat ciąży bez wyraźnej przyczyny. Może być również zlecony, jeśli rutynowe badania krzepnięcia krwi wykazują wydłużony czas krzepnięcia. Test jest częścią grupy badań na obecność przeciwciał antyfosfolipidowych, która obejmuje również przeciwciała antykardiolipinowe i przeciwciała anty-beta-2 glikoproteiny I. Lekarze często zlecają te badania razem, aby uzyskać pełny obraz ryzyka zakrzepowego pacjenta.

Badanie wymaga pobrania próbki krwi z żyły, zwykle w ramieniu. Zazwyczaj nie jest wymagane żadne specjalne przygotowanie, chociaż pacjenci powinni poinformować swojego lekarza o wszelkich przyjmowanych lekach, szczególnie lekach rozrzedzających krew, ponieważ mogą one wpływać na wyniki badania. Laboratorium przeprowadza kilka specjalistycznych testów krzepnięcia na próbce krwi, w tym rozcieńczony czas jadu żmiji Russella i aktywowany częściowy czas tromboplastyny. Wynik dodatni oznacza, że wykryto przeciwciała antykoagulantu toczniowego, co sugeruje zwiększone ryzyko zakrzepów krwi. Jednak pojedynczy wynik dodatni nie wystarczy do postawienia diagnozy, a badanie zazwyczaj musi zostać powtórzone po 12 tygodniach w celu potwierdzenia obecności tych przeciwciał.

Interpretacja wyników powinna zawsze być przeprowadzana przez lekarza, który może uwzględnić pełny obraz kliniczny. Dodatni test na obecność antykoagulantu toczniowego w połączeniu z objawami klinicznymi może prowadzić do diagnozy zespołu antyfosfolipidowego. Decyzje dotyczące leczenia zależą od indywidualnych okoliczności, w tym od tego, czy osoba miała zakrzepy krwi lub powikłania ciążowe. Niektóre osoby z dodatnimi wynikami mogą potrzebować leków rozrzedzających krew, podczas gdy inne mogą wymagać jedynie monitorowania. Ważne jest, aby pamiętać, że niektóre osoby mają dodatni wynik testu na obecność antykoagulantu toczniowego bez rozwinięcia zakrzepów krwi lub innych powikłań.