Dagelijkse gewoonten die uw lever helpen en schaden

Lactaatdehydrogenase, algemeen bekend als LDH, is een enzym dat in bijna alle lichaamsweefsels voorkomt. Het speelt een cruciale rol bij het proces van het omzetten van suiker in energie voor cellen. Wanneer weefsels beschadigd raken of cellen afbreken, komt LDH vrij in de bloedbaan, waardoor het een waardevolle marker is voor het detecteren van weefselschade. De LDH-bloedtest meet de hoeveelheid van dit enzym in het bloed en kan zorgverleners helpen bij het identificeren van verschillende aandoeningen die verschillende organen en weefsels aantasten.

De LDH-test wordt doorgaans aangevraagd wanneer een arts weefselschade of ziekte vermoedt in organen zoals het hart, de lever, de nieren, de longen of bloedcellen. Veelvoorkomende redenen voor het testen zijn onder meer het onderzoeken van onverklaarbare vermoeidheid, zwakte of bloedarmoede, het monitoren van bepaalde vormen van kanker zoals lymfoom of leukemie, het evalueren van een mogelijk hartinfarct of beroerte, het controleren op leverziekte, of het beoordelen van spierschade. Aangezien LDH aanwezig is in veel verschillende weefsels door het hele lichaam, wijzen verhoogde waarden erop dat er ergens schade is opgetreden, hoewel de test alleen niet de exacte locatie kan aanwijzen.

Voorbereiding op een LDH-test is meestal minimaal. In de meeste gevallen is geen speciale voorbereiding vereist en kunnen patiënten normaal eten en drinken voor de test. Bepaalde medicijnen en supplementen kunnen echter de LDH-waarden beïnvloeden, dus het is belangrijk om uw zorgverlener te informeren over alle medicijnen die u gebruikt. De test zelf omvat een eenvoudige bloedafname uit een ader, doorgaans in de arm, wat slechts enkele minuten duurt. Sommige mensen kunnen lichte blauwe plekken of pijn op de prikplaats ervaren, maar ernstige complicaties zijn zeldzaam.

Normale LDH-waarden variëren over het algemeen van 140 tot 280 eenheden per liter, hoewel dit enigszins kan variëren afhankelijk van het laboratorium en de gebruikte testmethode. Verhoogde LDH-waarden kunnen wijzen op verschillende aandoeningen, waaronder hartinfarct, leverziekte, bepaalde vormen van bloedarmoede, spierblessures, botbreuken, bepaalde vormen van kanker, longziekte of infecties. Zeer hoge waarden duiden vaak op ernstigere weefselschade. Intensieve lichaamsbeweging kan echter ook tijdelijk de LDH-waarden verhogen. Lagere dan normale LDH-waarden komen minder vaak voor, maar kunnen optreden bij bepaalde genetische aandoeningen of overmatige vitamine-inname.

Als uw LDH-testresultaten abnormaal zijn, zal uw zorgverlener waarschijnlijk aanvullende tests aanvragen om de specifieke oorzaak en locatie van weefselschade te bepalen. Deze kunnen LDH-iso-enzymtests omvatten, die kunnen helpen identificeren welk orgaan is aangetast, samen met andere bloedtests, beeldvormende onderzoeken of biopten. De LDH-test is het meest nuttig in combinatie met andere diagnostische informatie en moet altijd worden geïnterpreteerd door een gekwalificeerde zorgverlener in de context van uw algehele gezondheidstoestand en symptomen.